| |
|
|
| |
Հայտնի մարդկանց հարսանիքներ
| |
|
|
Ինչպես ամուսնացավ Այվազովսկին
|
|
| |
|
|
 Հայտնի ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկին իր կյանքի ճակատագրական քայլն արել է բավական ուշ` 31 տարեկանում: Եվ այն էլ այնքան անսպասելի ու արագ է տեղի է ունեցել, որ ակամայից հավատում ես սիրուն` առաջին հայացքից: Մեծ ծովանկարչին ճանաչողներից շատերն էին մնացել զարմացած: Ինքն Այվազովսկին խոստովանում է ` "Ես ամուսնացա, քանզի սիրահարվեցի` ինչպես երբեք":
Պետերբուրգի ազնվական ընտանիքի մի այրի Այվազովսկուն առաջարկում է նկարչություն դասավանդել իր երկու աղջիկներին, որոնք արդեն հասել էին ամուսնության տարիքի, նրանց մայրը դեմ չէր Այվազովսկու թեկնածությանը: Այդ նպատակով հաճախ երաժշտական եւ նկարչական երեկոներ էր կազմակերպում, որին մասնակցում էր նաեւ աղջիկների անգելերենի եւ երաժշտության դաստիարակչուհին` շոտլանդուհի լութերադավան մի օրիորդ: Պատկերացնում եք` ինչքան մեծ էր բոլորի զարմանքը, երբ Այվազովսկին հանկարծ առաջարկություն արեց ոչ թե ազնվական օրիորդներից մեկին, այլ դաստիարակչուհի Ջուլիա Գրեւսին: Շուտով նրանք մեկնում են Ղրիմ: Ամուսնությունը կատարվում է Ղրիմի հայոց եկեղեցում` հայկական ազգային սովորույթներին համաձայն:
Պսակադրությունն իսկապես բանաստեղծական էր. եկեղեցուց նորապսակ հարսին տուն էր տանում ծաղիկներով զարդարված կառքը: Սակայն ճանապարհին անտառից դուրս են գալիս լեռնեցիները եւ կանգնացնում հարսանեկան թափորը: Ավազակախմբի առաջնորդը մոտենում է կառքին, իջնում ձիուց, բացում կառքի դռնակը, հանդիսավորությամբ գլուխ տալիս եւ շնորհավորում նորապսակներին:Այնուհետեւ հարսի ծնկներին է դնում մի թաշկինակ, երկուսին էլ մաղթում երջանկություն եւ իր թիկնապահ հեծյալների հետ անհետանում: Դա լեգենդար Շամիլն էր, կովկասյան լեռների արծիվը: Շամիլի ասպետական արարքը հետագայում ոգեշնչեց Այվազովսկուն նկարել Անդրկովկասի լեռնային բնապատկերների մի շարք:
 Ջուլիա Գրեւսի հետ ամուսնությունը անսահման երջանկացնում է Այվազովսկուն: Սիրահարված նկարիչը իր ընկերոջը գրում է."Շտապում եմ պատմել քեզ իմ երջանկության մասին: Ես այնքան երջանիկ եմ, որ երբեք չէի կարող պատկերացնել նույնիսկ դրա կեսը": Այվազովսկին աշխատում էր ոգեւորված, կլանված, առավել եռանդով, մի խոսքով` ինչպես երբեւէ: Կյանքի վերջում նա խոստովանեց` "Իմ լավագույն կտավները ծնվել են ամուսնությունից հետո...":Ահա դրանցից, մեր կարծիքով, լավագույնը` "9-րդ ալիքը":
|
|
| Մեկնաբանություններ |
|
GGG
|
16:53 02.02.2010 |
| |
|
ISKAPES HAJOXAKER NA, VOCHTE VAN GOGI NMAN DJBAXT VORN AJTPESEL CHGNAHATVEC ANGAM KTRELOV IR AKANG@ HANUN SIRO ISK VAXCHAN@................
|
|
|
Ռուզիկ
|
23:41 04.01.2010 |
| |
|
Երբեք չեմ հետաքրքրվել այլ մարդկանց կյանքով, բայց Այվազովսկին իսկապես բացառություն է: Նրա սիրո գեղեցիկ պատմությունն ինձ հուշում է, որ կա անկեղծ սեր: Ուզում եմ հավատալ, որ նրանք մինչև վերջ էլ երջանիկ մնացին: Թվում էր, թե արվեստի Մեծ Վարպետը պետք է, որ արիստոկրատ ընտանիքից ընտրություն կատարեր, բայց նա վստահեց Աստծո կողմից ստեղծված սրտի կանչին: Ըդամենը մի դաստիարակչուհի, բայց ինչքա~ն մեծ երջանկություն:
Երջանկությունը և, առհասարակ, Աստծո ստեղծած ամեն բան հիասքանչ է իր պարզության մեջ:
|
|
|
Իննա
|
13:19 11.12.2009 |
| |
|
Եթե քեզ հանդիպի լավ կին,դու կլինես բացառություն,իսկ եթե վատը` կդառնաս փիլիսոփա...
Դե~,փիլիսոփա դառնալ չհաջողվեց,ստիպված իրեն ավելի կատարելագործեց Մեծն նկարիչը:
|
|
|
Anahit
|
11:30 25.11.2008 |
| |
|
Iskapes nman taghandavor mard@ arjani e miayn ansahman sirun, erbek ush chi kyanki @nker kam @nkeruh gtnel@.
|
|
|
Անի
|
13:39 03.11.2008 |
| |
|
Ինչ գեղեցիկ սիրո պատմություն է: Իսկապես նա արժանի էր երջանիկ լինելու: Իսկ ինչ վերաբերում է, որ 31 տարեկանը ուշ է ամուսնանալու համար, դա ամենևին էլ այդպես չէ: Այդ տարիքում տղամարդն արդեն կայացած ու հաստատված է լինում: Եվ կարծում եմ այդ տարիքում սիրահարվելն ամբողջ կյանքի համար է: Օրինակ հենց Այվազովսկու պատմությունը:
|
|
|
| |
|
|
|
